اندیشه

فلسفه نوعی فعالیت است، طریقی است برای تفکر درباره انواع معینی از پرسش ها.

ممیزترین خصیصه فلسفه به کارگیری استدلال منطقی است. فلاسفه نوعا با استدلال سروکار دارند آن ها یا استدلال هایی از پیش خود می آورند یا استدلال های دیگران را در بوته نقد می گذارند یا به هر دو کار دست می زنند.

به علاوه،فلاسفه مفاهیم را تحلیل می کنند و گرد ابهام و مه آلودگی را از چهره آن ها می زدایند. کثیری از باور های ما وقتی که در بوته نقد بررسی نهاده شوند،کاشف به عمل می آید که پایه هایی قرص و محکم دارند؛ ولی وضع در مورد برخی از آن ها خلاف این است.

مطالعه فلسفه نه تنها به ما کمک می کند تا از سر روشن اندیشی در باب پیش داوری هایمان اندیشه کنیم،بلکه یاری مان می دهد تا از باورهای خود به دقت رفع ابهام کنیم.در این راه که قدم برداریم،رفته رفته این قابلیت در ما پرورده می شود که در باب طیف گسترده ای از موضوعات به طرزی منسجم و خرد پسند استدلال آوریم_و این مهارتی است سودمند و قابل انتقال به دیگران.
نایجل_واربرتون
الفبای فلسفه