اندیشه

خدایا ! ساعت ها و ثانیه های عمرم را در گفتگوی با تو می گذرانم.

                                   تو را می خوانم ؛ تو که مراخواندی ، 

                          از تو می خواهم ، تو که استجابتم نمودی ،

                          از تو می گویم ؛ تو که بهترینی .

من لحظه های زندگی ام را در میان سنگینی سا عت ها  به حضور طلبیدم و عطش نیاز را به عطر نمازلبریز کردم.

خدایا ! آمده ام ؛

من بنده ی تو هستم بنده ی تو با دستانی پر از نیاز که آمده ام تا دامن از سرشک دیدار تو تر کنم و گوش به حلقه ی بندگی تو بسپارم.

ای مهربانم ! بپذیر دست های نیازمند مرا ، تو که سر چشمه ی همه ی خوبی ها هستی .

اینک این محراب جاودانی که در آن

عابد و معبود و عبادت و معبد

                                      جلوه یی یکسان دارند:

بنده پرستش خدای می کند

هم از آن گونه

                 که خدای