اندیشه

موسیقی درمانی یک رشته جدیدی است و فقط به مدت پنجاه سال است که به عنوان یک تخصص کلاسیک و حرفه ای توسعه پیدا کرده است بر طبق تعریفی که انجمن ملی موسیقی درمانی (NAMT) ارائه داده است، موسیقی درمانی عبارتست از کاربرد موسیقی به منظور تامین، حفظ و بهبود سلامت جسمانی و روانی افراد می باشد در واقع موسیقی درمانی کاربرد منظم موسیقی است بطوریکه موسیقی درمانگر در یک محیط درمانی ، تغییرات دلخواه را در عواطف و رفتار درمانجو ایجاد می کند موسیقی درمانی در درمان افرادی که ناتوانی های مختلفی از جمله عقب ماندگی ذهنی تاخیر یافتگی رشدی ، معلولیت جسمی، بیماری روانی داشته اند به طور موفقیت آمیزی جواب داده است. گوش دادن به یک موسیقی خوب میتواند حالات روحی یک شخص را تغییر داده و او را تمام طول روز شاد کند و موسیقی های تند حتی می تواند حالت پرخاشگری در جوانان ایجاد کند و آنها را افزایش دهد (طبیبان ، 1384، ص 118-119)

موسیقی درمانگر، اهداف و مقاصد را بر اساس نیازهای خاص درمانجو دنبال می کند و از فنون مختلفی برای پیشبرد این اهداف استفاده می کند برای مثال، آواز خواندن می توان به افراد مبتلا به بیماری آلزایمر کمک کند تا حافظه دراز مدتشان را به کار اندازند ، نواختن آلات موسیقی باهمسالان و یا درمانگران می تواند مهارت های میان فردی را افزایش دهد و کارکرد های اجتماعی را بهبود بخشد. البته موسیقی درمانی فقط در خدمت افرادی که دارای انواع مختلف ناتوانی ها هستند به کار برده نمی شود بلکه در شرایط مختلف پزشکی نیز سودمند است از جمله کاهش فشار روانی یا درد زایمان، توانبخشی بیماران سکته ای و مبتلایان به بیماری پایانه ( بیماری هایی علاج ناپذیر و مرگبار مثل ایدز) مساله عمده که در اینجا برای درمانگر مطرح است کاهش درد و تحمل آن در شیوه درمان است (زاده محمدی 1380، ص 45)