امام على عليهالسلام :
نادان، كسى است كه خود را به آنچه نمىداند دانا شمارد و به رأى و نظر خود بسنده كند و پيوسته از دانشمندان دورى كند و از آنان عيب و ايراد گيرد و مخالفان خود را بر خطا داند و آنچه را نفهميده ، گمراه كننده شمارد . هرگاه به مطلبى برخورد كه آن را نمىداند . منكرش شود و آن را دروغ شمارد و از روى نادانى خود گويد : من چنين چيزى را نمىشناسم و فكر نمىكنم كه وجود داشته و گمان نمىكنم وجود داشته باشد و كجا چنين چيزى است ؟ و اين از آن روست كه به نظر و رأى خود اعتماد دارد و از نادانى خود بىخبر است ! ازاين رو به سبب نادانى خويش پيوسته از جهل بهرهمند شود و حقّ را انكار كند و در نادانى سرگشته ماند و از طلب دانش تكبر ورزد.تحف العقول : 73 منتخب ميزان الحكمة : 118
امام على عليهالسلام :لا تَـرى الجاهـِلَ إلاّ مُفْرِطـا أو مُفَرِّطـا؛هرگز نادانى را نمىيابى جز آن كه (در كارهايش) يا افراط مىكند يا تفريط .نهج البلاغة : الحكمة 70 منتخب ميزان الحكمة : 118